electronia – apuntes y manuales

Mapa mental das matemáticas 9 abril, 2009

Via Microsiervos

“Unha idea vaga, pero emocionante…” 13 marzo, 2009

En marzo de 1989, Tim Berners-Lee presentou unha proposta dun sistema de xestión de información ao seu xefe, Mike Sendall. “Vaga, pero emocionante…”, foron as palabras que escribiu Sendall sobre a proposta, permitindo que Berners-Lee continuase traballando…
Estes días cúmprense vinte anos de devandita proposta que acabaría dando lugar ao que hoxe coñecemos como a World Wide Web, algo que cambiou o rumbo da historia da humanidade.

Robots 9 marzo, 2009

via: Big Picture

Ano 2019 8 marzo, 2009

Linguaxe de programación esotérico: Piet 4 marzo, 2009

Existen moitas linguaxes de programación especialmente estraños, moitos dos cales foron desenvolvidos co propósito de resultar divertidos (no canto de útiles) para os programadores. Estas linguaxes esotéricos (ou exóticos) créanse como un pasatempo para os desarrolladores, que intentan facer linguaxes o máis afastados da forma de razoar humana, pero que ao mesmo tempo sexan Turing completos.

Piet é unha linguaxe de programación esoterico inventado por David Morgan-Mar fai uns anos, e con moita beleza matematica. O seu nome é unha homenaxe ao neoplasticista Piet Mondrian, pola semellanza dos resultados aos cadros do artista holandés.

Via: Microsiervos

Atlas do coñecemento humano 24 febrero, 2009

via: Tall&Cute

Internet en bolas 11 febrero, 2009

” No Miraikan, museo da ciencia de Tokyo, situado na illa de Odaiba, vin unha máquina moi curiosa que representa o funcionamento de Internet de forma mecánica. Os bits son bólas brancas ou negras e os cables de datos son pistas por onde rodan as bólas. Pero aí non queda todo, tamén existen routers e terminais de usuario…”

Continua en Luis_Keio

Via Microsiervos

13 cousas que non encaixan… 9 febrero, 2009

Algunhas cousas que nos rodean «non teñen sentido» desde o punto de vista científico e con todo, aí están.
13 Things That Don’t Make Sense:The Most Baffling Scientific Mysteries of Our Estafe.
Neste libro Michael Brooks intenta arroxar un pouco de luz sobre cada un dos trece temas elixidos, mostrando os diferentes puntos de vista, o contexto científico no que se producen e os avances que se realizaron nos últimos anos, sempre desde o punto de vista científico, dunha forma amena e entretida.

O Universo que falta.
A anomalía das sondas Pioneer.
Constantes que varían.
Fusión Fría.
Vida.
As evidencias de vida en Marte.
O sinal ¡Wow!
Un virus xigante.
Morte.
Sexo.
Libre albedrío.
O efecto placebo.
Homeopatía.

Mais detalles en Microsiervos

…moy pequerrechos 8 febrero, 2009

…e se somos pequenos no tempo imaxinarvos no que ocupamos…

…que boten unha ollada os mais ousados…

A humanidade ten 1.800 segundos de existencia 8 febrero, 2009

Dice Sergio Parra en Genciencia:

“De todas as comparacións que lin para tratar de imaxinar a incidencia do ser humano na historia do mundo, a que máis me gusta é a que reduce todo o tempo transcorrido desde a orixe da Terra ata os nosos días a un só ano. 365 días. Algo así como o que fai Jack Bauer en 24, que reduce toda a tempada dunha serie a unha hora por capítulo.

Seguindo este símil do ano, a orixe da Terra situaríase no 1 de xaneiro. A Éra Primaria empezaría a primeiros de setembro.

Os primeiros peixes, que aparecen no Silúrico, faríano a finais de outubro.

Os mamíferos, correspondentes ao período Jurásico, aparecerían a finais de novembro.

O primeiro homínido, o australopiteco, nacería o 31 de decembro, o último día do ano, a iso das 9 da noite.

O Homo Sapiens, supostamente nós, aparecerían o mesmo 31 de decembro, ás 11:30 da noite.

É dicir, que o xénero humano leva uns 30 minutos de existencia neste imaxinario ano da Creación. Unha simple media hora logo de 365 días de historia terrestre. (E iso que empezamos pola creación da Terra e non polo Big Bang, porque entón o noso papel aínda sería máis ridículo). Temos 522.000 minutos de existencia.

Dos 31.320.000 segundos que posúe o ano, nós levamos por aquí apenas 1.800 segundos. Non quero nin calcular as poucas milésimas que segundo que fai que eu existo. Alguén se atreve?”

…e aínda así mira como temos todo…esto o digo eu

A escala da enerxía, en cen ordes de magnitude 8 febrero, 2009

Este interesante gráfico en espiral mostra diferentes niveis de enerxía que varían entre 10^-34 xullos (a enerxía dun fotón) e 10⁷⁰ xullos (a enerxía total estimada para todo o universo observable).

 Algúns valores curiosos son 10³ que é a enerxía dun kilowatio hora, 10¹³ que corresponde á enerxía liberada pola primeira bomba atómica, 10²¹ que equivale a toda a electricidade xerada desde os tempos de Tesla ou 10³² que é a enerxía emitida diariamente polo sol. (os datos son todos en xullos)

Via: Microsiervos

…sen palabras 6 febrero, 2009

Almeria 2008 from Vicente Sahuc on Vimeo.

robots e deseño… 4 febrero, 2009

…xuntando deseño, robots e moita moita imaxinación podese chegar ata aqui… Yoichiro Kawaguchi’s robot designs

MAC vs PC 25 enero, 2009

…continuará?

Pastafarismo, chega con ter fé, …e lóxica. 22 enero, 2009

O “pastafarismo”, ou tamén “relixión do Monstro de Espagueti Voador”, (neoloxismo do idioma inglés, derivado de pasta; tamén denominado Flying Spaghetti Monster (FSM)), é unha parodia de relixión, contida nunha campaña de protesta social xurdida en Estados Unidos de América en denuncia e oposición á difusión da teoría do deseño intelixente (creacionismo) impulsada por sectores políticos e relixiosos durante os mandatos do Presidente George W. Bush, e ás correntes de opinión que pretende a súa equiparación coas teorías comunmente aceptadas (evolucionismo) pola comunidade científica internacional.

Blog da iglesia pastafari

Vía: Wikipedia, Frikipedia, Inciclopedia

…sempre aprendendo. 18 enero, 2009

“Hai cousas que para sabelas non basta con habelas aprendido”

Séneca, filósofo romano

via: Microsiervos

Windows 7 versión beta, descarga gratuita. 18 enero, 2009

Microsoft liberou para a súa descarga a versión beta do que será o seu flamante e novo sistema operativo Windows 7. Logo dos problemas e mala imaxe causada por Windows Vista, a empresa de Redmond puxo toda a súa enerxía en desenvolver un sistema operativo que cumpra coas expectativas de mercado e mellore a imaxe da empresa ante o avance de sistemas como Mac OS X ou GNU/Linux.
Podedes descargar Windows 7, insisto na súa versión beta, a través do seguinte enlace a páxina oficial de Microsoft: Download the Windows 7 Beta

Así funciona un reloxo mecánico… 18 enero, 2009

Vía Microsiervos chega este vídeo sobre como funciona un reloxo mecánico a través dunha maqueta a gran escala, e aínda que o audio esta en ingles merece a pena botarlle unha ollada. Unha pequena marabilla da técnica en apenas uns gramos de enxeñería concentrada.

Demarcación… 16 enero, 2009

“A ignorancia afirma ou nega rotundamente; a ciencia dubida”

Voltaire, escritor e fílósofo francés.

Via: Ciencia en el IXX

Formatos de desparafusador… 15 enero, 2009

…para os que tíñamos dúbidas.

Via: Microsiervos

…e falando de programación… 14 enero, 2009

Déixovos un enlace a un interesante articulo publicado por “Wicho”, un dos responsables de Microsiervos, onde nos fala un pouco do software e dos porblemas q pode carrexar un descoido nunha liña de código…

Los programas de nuestra vida

A harmonía fractal de Doñana e as súas marismas 12 enero, 2009

Este precioso vídeo é unha recompilación das fotografías aéreas de Héctor Garrido nas marismas atlánticas andaluzas, que o mes que vén publicaranse nun libro. Na web Harmonía fractal poden verse todas elas xunto coa localización exacta en que están tomadas e as explicacións sobre todos os seus detalles. No lateral dereito desa páxina hai unha explicación detallada de que son os fractales e como se comportan.

…dicen que o futuro será de grafeno. 3 diciembre, 2008

 O grafeno é un novo nanomaterial que xurde dun coñecido como é o grafito e que pode revolucionar o mundo da electrónica se se atopa o xeito de obtelo en cantidades suficientes para alimentar a industria…

…na Voz de Galicia.

Fotografías en alta velocidade de líquidos 29 noviembre, 2008

Traxedia en 9v 28 noviembre, 2008

…podemos fiarnos da Wikipedia? 27 noviembre, 2008

…unha pequena reflexión sobre a fiabilidade da información, atreveríame a dicir case infinita, que nos podemos atopar en Internet, e centrándose un pouco no fenómeno da wikipedia, quizais a maior ou polo menos a mais popular das enciclopedias…

…en Microsiervos

A quen poida interesar… 19 noviembre, 2008

Hacia finais dos anos setenta foron enviadas aos planetas exteriores as sondas Voyager. Ambas as sondas levan consigo un disco de ouro cunha selección de hora e media de duración de música proveniente de varias partes e culturas do mundo, saúdos en 55 idiomas humanos, un saúdo do entón Secretario Xeral das Nacións Unidas e o ensaio Sons da Terra, que é unha mestura de sons característicos do planeta. Tamén contén 115 imaxes (+1 de calibración) onde se explica en linguaxe científica a localización do Sistema Solar, as unidades de medida que se utilizan, características da Terra e características do corpo e a sociedade humana. Este disco foi ideado por un comité científico presidido polo astrónomo Carl Sagan quen, referíndose á mensaxe, asegura que o seu obxectivo principal non é o ser descifrado, polo feito de que a súa simple existencia pon de manifesto a existencia dos humanos, así como os seus esforzos por contactar a outras especies intelixentes que puidesen existir fora do Sistema Solar.

Pintando con luz 15 noviembre, 2008

en Microsiervos

Cando os robots aprenden a mentir 12 noviembre, 2008

 …no interesante blog Libro de Notas temos unha, non sei se dicir inquietante entrada, sobre recentes estudos de robótica evolutiva e a non exclusividade humana da mentira…parece que tamen os robots poden mentir…

Pong nunha pizarra real 6 noviembre, 2008

Tómese unha pizarra tipo veleda, rotuladores para a mesma e o xogo PONG. O que estamos vendo é unha demostración dun software de simulación física que basea a súa resposta no entorno real, o computador ve e recoñece as formas debuxadas na pizarra e a pelota compórtase en consecuencia. …de ENESS

…a polo ladrón 4 noviembre, 2008

É un ladrón de bancos tan maligno como eficaz. Sinowal, o troyano máis daniño de cantos se descubriron, serpentea impunemente pola Rede desde fai tres anos. Roubou máis de medio millón de datos bancarios e de tarxetas de crédito e segue activo… na Voz de Galicia

O conxunto de Mandelbrot 3 noviembre, 2008

O conxunto de Mandelbrot é o máis coñecido dos conxuntos fractales, e o máis estudado. Coñécese así en honra ao científico Benoît Mandelbrot, que investigou sobre el na década dos setenta do século XX

Google sempre sorprendendo… 2 noviembre, 2008

 …podería instalar os seus servidores en alta mar para aforrar enerxía. …en microsiervos.

…ten 1 trillón de páxinas indexadas…

…todo está controlado ao milímetro na súa páxina principal. Ata tal punto que a partir do verán de 2000 o número de palabras que alberga é 28

Aprender a pensar 31 octubre, 2008

Sir Ernest Rutherford, pai da física nuclear e Premio Nobel de Química en 1908, adoitaba contar a seguinte anécdota:

“ Fai algún tempo, recibín a chamada dun colega. Estaba a piques de pór un cero a un estudante pola resposta que dera en un examen de física, a pesar de que este afirmaba con rotundidade que a súa resposta era absolutamente acertada. Profesores e estudantes acordaron pedir arbitraxe de alguén imparcial e fun elixido eu.

A pregunta do exame era: Demostre como é posible determinar a altura dun edificio coa axuda dun barómetro. A resposta do estudante foi a seguinte: leve o barómetro á azotea do edificio e átelle unha corda moi longa. Descólgueo ata a base do edificio; marque e mida. A lonxitude da corda é igual á altura do edificio.

Realmente o estudante expuxera un serio problema coa resolución do exercicio, porque respondera á pregunta correcta e completamente. Doutra banda, se se lle concedía a máxima puntuación, podería alterar a media do seu ano de estudos, obter unha nota mais alta e así certificar o seu alto nivel en física; pero a resposta non confirmaba que o estudante tivese ese nivel. Suxerín que se lle dese ao alumno outra oportunidade. Concedinlle seis minutos para que me respondese a mesma pregunta, pero esta vez coa advertencia de que na resposta debía demostrar os seus coñecementos de física.

Pasaran cinco minutos e o estudante non escribira nada. Pregunteille se desexaba marcharse, pero me contestou que tiña moitas respostas ao problema; a súa dificultade era elixir a mellor de todas. Escuseime por interromperlle e rogueille que continuase. No minuto que lle quedaba escribiu a seguinte resposta: colla o barómetro e lánceo ao chan desde a azotea do edificio, e mida o tempo de caída cun cronómetro. Despois aplique formúla altura = 0,5 pola gravidade e polo tempo ao cadrado, e así obtemos a altura do edificio. Neste punto pregunteille ao meu colega se o estudante podíase retirar. Deulle a nota máis alta.

Tras abandonar o despacho, reencontreime co estudante e pedinlle que me contase as suas outras respostas á pregunta.

-“En fin, hai moitos xeitos. Por exemplo, colles o barómetro nun día asollado e mides a altura do barómetro e a lonxitude da súa sombra. Se medimos a continuación a lonxitude da sombra do edificio e aplicamos unha simple proporción, obteremos tamén a altura do edificio.

-Perfecto, e doutro xeito?

-Si. Este é un procedemento moi básico para medir un edificio, pero tamén serve. Neste método, colles o barómetro e sitúaste nas escaleiras do edificio na planta baixa. Segundo sobes as escaleiras, vas marcando a altura do barómetro e contas o numero de marcas ata a azotea. Multiplicas ao final a altura do barómetro polo número de marcas que fixeches e xa tes a altura.

-Ese é un método moi directo.

-Por suposto. Se o que quere é un procedemento mais sofisticado, pode atar o barómetro a unha corda e movelo coma se fose un péndulo. Se consideramos que cando o barómetro está á altura da azotea, a gravidade é cero e se temos en conta a medida da aceleración da gravidade ao descender o barómetro en traxectoria circular ao pasar pola perpendicular do edificio, da diferenza destes valores, e aplicando unha sinxela fórmula trigonométrica, poderiamos calcular, sen dúbida, a altura do edificio. Neste mesmo estilo de sistema, atas o barómetro a unha corda e descólgalo desde a azotea á rúa. Usándoo como un péndulo podes calcular a altura medindo o seu período de oscilación.

En fin, concluíu, existen outros moitos xeitos. Probablemente, a mellor sexa coller o barómetro e golpear con el a porta da casa do conserxe, e cando abra, dicirlle: ?Señor conserxe, aquí teño un bonito barómetro. Se vostede dime a altura deste edificio, regálollo”.

Neste momento da conversación, pregunteille se non coñecía a resposta convencional ao problema. Dixo que a coñecía, pero que durante os seus estudos, os seus profesores intentaran ensinarlle a pensar.

A resposta convencional ao problema era que a diferenza de presión marcada por un barómetro en dous puntos diferentes proporciónanos a diferenza de altura entre estes puntos.

Aquel estudante, a quen os seus profesores ensinaran a pensar, chamábase Niels Bohr, físico danés, quen se basearía nas teorías de Rutherford, para publicar o seu modelo atómico en 1913, introducindo a teoría das órbitas cuantizadas, obtendo o premio Nobel de Física en 1922.

Porqué a xente odia Windows 30 octubre, 2008

…en microsiervos

Calculando para o LHC… 26 octubre, 2008

O inxente volume de datos para analizar que xerará o inmenso Gran Colisionador de Hadrones (LHC) calcúlase nuns 15 petabytes ao ano (iso son uns 15.000 terabytes). Para procesar esa vasta cantidade de información tívose que recorrer a montar un grid de computación distribuída que consta de 100.000 procesadores situados en 140 institucións científicas á súa vez repartidas por 33 países do globo. [Fonte: CERN Officially Unveils Its Grid en ReadWriteWeb.]

Publicado por Alvi en Microsiervos

Electricidade a partir da calor do corpo… 25 octubre, 2008

Chamar desde un teléfono móbil sen batería, usando só a calor da túa man? Tal vez non sexa máis que unha quimera agora mesmo. Pero os novos circuítos xa están facendo posible aproveitar a calor do corpo para xerar electricidade.

…en Ciencia Kanija